خیابان واردی

قدم چهارم سوال 47

هرگز نگو دیر است - قدم چهارم سوال 47

 

 

  • هرگز نگو دیر است - قدم چهارم سوال 47
      ما با درمیان گذاشتن آنچه که داریم میتوانیم آنرا حفظ کنیم
    توجه  ؛جواب این سوال تجربه و درک گروهی کلاس قدم ما میباشد و به هیچ وجه و عنوان نظر انجمن معتادان گمنام NA"  " نمیباشد ، و از طرفی قطعاً نمیتواند کامل باشد ، و لذا بدیهیست از زوایای دیگر و یا تجربه های دیگر بطور حتم ، قابل بررسی  و جواب باشد
    قدم چهارم  ........... بخش روابط
    سوال 47 ) رابطه من با همسایگان چگونه بوده است ؟ آیا الگویا فرم خاصی وجود دارد که علیرغم اینکه کجا زندگی میکنم ، مرتب تکرار شود ؟
    روابط ما با همسایگان خود ، در مواردی ممکن است با هم متفاوت باشد ، اما نکته قابل تامل این است که ما بعنوان یک انسان دارای شاخصه های هستیم که شخصیت کلی ما را شکل میدهد ، و لذا ما هر کجا که باشیم ، چه بالای شهر ، و چه پایین شهر ، چه این ور دنیا ، و چه آن ور دنیا ، فرقی نمیکنه ، و لذا ما هرجای دنیا هم که منزل کنیم اولین چیزی که در چمدان اسباب کشی خود میگذاریم الگوهای رفتاری خودمان است .
                                                                      صرف نظراز نقاط مثبت فراوانی که ما بعنوان یک انسان داریم ، اما بطور قطع هم، بعنوان یک بیمار مملو از نواقص شخصیتی هستیم و لذا اگر بیماریمان فعال باشد گرفتار خودمحوری میشویم در چنین شرایطی حقوق همسایگان را نادیده میگیریم .
    الگو یا فرم خاص ، یعنی رفتارهای که بعنوان یک عادت بد و منفی در ما نهادینه شده و لذا بخشی از شخصیت ما شکل میدهد و هر کجا که باشیم مرتباً آنها را تکرار میکنیم ، بطور مثال ؛
    آشغال ریختن
    خلط و آب دهن انداختن
    بلند ، بلند حرف زدن و حرفهای رکیک گفتن
    صدای تلویزیون خود را زیاد کردن
    بلندگو یا اکو جلوی در منزل نصب کردن برای پخش آنچه که خودمان دوست داریم از نوحه و عزادری گرفته تا پخش موزیک و یا هر چیز دیگر
    پوشش نا مناسب در حیاط و یا جلوی در خانه
    و و . . .
    بنابراین ، بنظر میرسد که پیام نهفته در این سوال اینستکه ، که این لباس و مکان و مقامات اجتماعی نیستند که میتوانند ما را بزرگ جلوه دهند و به قول آن بزگواری که گفت ؛
     تن آدمی شریف است به جان آدمیت
     نه همین لباس زیباست نشان آدمیت  
     اگر ما گرفتار الگوهای رفتاری ناپسند باشیم هر چقدر هم که دارا باشیم ، هر کجای دنیا هم که زندگی کنیم باز هم کوچک هستیم . ما برای بزرگ شدن و پالایش خودمان ابتدا باید از رفتارهای خودخواهانه و بیمارگونه خود دست برداریم ، ولذا آن وقت بقدری بزرگ میشویم که دیگران به حسب شخصیتمان به ما احترام میگذرند نه بخاطر اموال یا مقامات اجتماعی یمان .
                                         **********************************
    من از افتادن سوسن به زیر پا دانستم
    که کس ، ناکس نمیگردد به این افتادو خیزانها
    من از روئیدن خار بر سر دیوار دانستم
    که ناکس ، کس نمیگردد به این بالا نشینیها
    برچسب‌ها: تجربه قدم چهارم
    + نوشته شده در  سه شنبه هفتم مهر ۱۳۹۴ساعت 20:20&nbsp توسط شب زده  | 
+ فروشنده ; ۱٠:٠٤ ‎ق.ظ ; چهارشنبه ۸ مهر ،۱۳٩٤
comment نظرات ()